Home Sweet Home

Het was even stil op de blog. Dank voor de bezorgde appjes, gelukkig is er niets ergs: we hebben alleen nog geen internet. En de muren zijn hier zo dik, dat je alleen met je snufferd tegen het raam een klein beetje 3G hebt, of continu in de tuin moet staan. Niet heel handig. Maar we mogen niet klagen, want… we zijn in ons nieuwe huis!

Het ging ineens snel. Onze spullen, die 4 tot 6 weken zouden doen over de verscheping vanuit Nederland, arriveerden binnen 3 weken al in Alexandrië. En de douane, zeker 2 weken voorspelden ervaringsdeskundigen, zette de juiste stempels ook binnen 1 week.

En dus horen we dinsdagochtend dat we donderdagnacht verhuizen. ’s Nachts, omdat overdag geen vrachtwagens op Zamalek mogen komen. En aangezien je zeker wilt weten dat al je spullen aankomen in je nieuwe huis, wil je dat de container in één vrachtwagen overgeladen wordt en niet op verschillende kleine vrachtwagens.

Dinsdagmiddag horen we dat we donderdagmiddag verhuizen. We hebben zo weinig spullen, dat alles in een kleine vrachtwagen past. En die mogen overdag weer wel op Zamalek komen.

Woensdag horen we dat we donderdagochtend verhuizen. Want, o ja, dat is waar ook: kleine vrachtwagens mogen alleen tussen 11:00 en 13:00u op Zamalek. Heerlijk, die duidelijkheid hier… Maar het maakt ons niets uit. We gaan verhuizen!

We willen het moment van openen van de container bijwonen om zeker te weten dat alle spullen er nog in zitten. Piebe vertrekt daarom donderdagochtend naar een adres dat de verhuizer pas kan doorbellen als hij al in de taxi zit. Je verwacht natuurlijk een grote overslaghal op een industrieterrein, met talloze containers en een drukte van belang met heftrucks die dozen overhevelen. Niets is minder waar. Bij aankomst blijkt de containervrachtwagen aan de kant van de weg te staan en daar ter plekke overgeladen te worden. Met de hand. In 30 graden…

Na overheveling arriveert de vrachtwagen bij ons huis. Het verhuisteam wordt aangevoerd door een toezichthouder. Navraag leert dat hij eigenlijk alleen bij VIP-verhuizingen aanwezig is, maar nadat een collega van Piebe een paar weken terug een doos speelgoed miste na verhuizen (met meerdere kleine vrachtwagens…) wordt alles op alles gezet om herhaling te voorkomen. En dat werkt, binnen een mum van tijd staat ons huis vol met spullen. Al onze spullen, behalve… een wijnglas dat gebroken uit de doos komt. Binnen een mum van tijd staan er vijf mannen druk te debatteren. De stukjes van de voet van het glas worden minutieus bij elkaar gezocht en er worden foto’s van gemaakt, al ontgaat ons even waarom. Eén van de mannen heeft een oplossing: “You can just glue them, it will be as good as new.”.

Inmiddels zijn we een week verder en redelijk gesetteld (behalve het internet dan). Heerlijk om weer onze eigen spullen te hebben. Wel hebben we een luxeprobleem: het huis is wat groter dan we dachten. Dus nu hebben we een complete kamer over.

We hebben er een week over gepeinsd, maar er zit echt niets anders op. Dat moet dan maar de Thuisbioscoop worden.

Advertenties

Een gedachte over “Home Sweet Home

  1. Ha mariet!
    Leuk om je blog te lezen 😀
    Fijn dat jullie spullen gearriveerd zijn, en al zo snel! Balen dat internet iets minder werkt, een ding scheelt wel, het is mooi weer daar;-) geniet van jullie nieuwe stulp en benieuwd naar je volgende avontuur als Trophy wife!
    Groetjes liesbeth

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s