Let’s Get Internet

Internet neem je hier over van de vorige bewoners van je huis. In ons geval hoeven we dus alleen even de provider te bellen om het netwerk te laten reactiveren. Dat doen we op maandagavond. Na 4 mislukte pogingen wordt Piebe doorverbonden met een Engelssprekende technician van Provider A. Binnen 5 minuten is het netwerk weer actief. Het internet is een ander verhaal – ik zal jullie alle ins en outs over landlijnen, eigenaren daarvan, modems met wel of niet de juiste aansluitingen, etc. besparen. Na 2 uur telefoneren concluderen we: we komen er niet uit.

De volgende dag blijkt dat het probleem in de gebruikersnaam en het wachtwoord van Provider A zit. Het kost nog de nodige belletjes richting de provider, want: landlijnen, eigenaren daarvan, modems, etc., maar uiteindelijk hebben we de benodigde gegevens. Toegegeven, 1MB/s is niet snel, maar het maakt ons niet uit: het internet werkt!

Precies 2 dagen.

We resetten en herinstalleren dat het ons een lieve lust is. Niets helpt. Ik bel naar de helpdesk. ‘Press 2 for English’ leidt gek genoeg elke keer tot een ‘unknown choice in the menu’ óf een medewerker die na mijn “hello” de hoorn erop gooit. Dit schiet niets op. We hebben inmiddels ook via via begrepen dat Provider A écht geen goede provider is en dat we beter over kunnen stappen naar Provider B.

Prima, doen we dat.

Ik bel direct Provider B en kom zowaar bij een Engelssprekend persoon uit die me verzekerd: mevrouw, overstappen is geen enkel probleem. Binnen vijf dagen krijgen we een modem bezorgd en binnen twee weken daarna is het internet in de lucht. Provider B handelt verder alles af met Provider A. Dat klinkt goed, hoewel ik wat bedenkingen heb over dat modem dat bezorgd moet worden. Maar weet je, het is Egypte. De gekste dingen gaan hier in één keer goed, dus we wachten rustig af.

Zes dagen later is er nog geen modem te bekennen. Via via hebben we inmiddels gehoord dat Provider A de eigenaar is van alle landlijnen hier en dat Provider B gebruik moet maken van al deze lijnen. Je kunt dus beter bij Provider A klant zijn. Ach ja, we zijn al aan het overstappen en WE WILLEN GEWOON INTERNET. Dus ik besluit om langs te gaan bij het kantoor van Provider B dat ik inmiddels gespot heb op Zamalek.

“You want to switch from Provider A to Provider B?” De dame achter de balie bij Provider B kijkt bedenkelijk. Ik vertel haar hoe ik vorige week zo prettig geholpen werd aan de telefoon en dat de overstap geen enkel probleem zou moeten zijn.

Dat is het dus wel. Iets met landlijnen, eigenaren daarvan, etc. Om over te stappen naar Provider B heb ik van Provider A een cancellation nodig die ik zelf moet gaan regelen bij Provider A. Met dat bewijs moet ik terug komen bij Provider B en dan krijg ik een modem uitgereikt. Vervolgens duurt het twee weken voor het internet werkt. En, o ja, er staat ook nog een rekening van twee jaar geleden open, of ik die dan ook maar gelijk even wil betalen. Ik overleg met Piebe en besluit dat we gewoon bij Provider A blijven nu ik daar toch heen moet om alles te regelen. Hoeven we de discussie over die rekening ook niet te voeren…

Ik loop direct door naar Provider A. Deze huist in een statig pand langs een drukke weg. Bij binnenkomst zie ik rechts vijf balies waar het een drukte van belang is. Links staan twee bureaus weggestopt in een hoek. Dat blijken de internetbalies. Erachter zitten twee op het eerste gezicht identieke medewerkers. Eén van hen is druk met het invullen van formulieren. De ander is druk met zijn telefoon.

Ik heb nummer 81 voor de wachtrij. De nummers worden alleen in het Arabisch door de zaal geroepen, dus ik heb geen idee of en wanneer ik aan de beurt ben. Rustig afwachten maar. De ene na de andere bezoeker schuift aan bij de linkerbalie. De medewerker achter de rechterbalie is druk met zijn telefoon. Eindelijk ben ik aan de beurt bij Ismail aan de linkerbalie. Ik doe mijn beklag over het (gebrek aan) internet en Ismail rammelt wat op zijn toetsenbord. “It will work in two hours.”

Fijn, dan wil ik nu alleen nog upgraden naar sneller internet. Ismail begint moeizaam te kijken: wie is de eigenaar van de landlijn? Hij noemt een naam op die mij niets zegt en de naam die ik doorgekregen heb van onze landlord staat weer niet in het Ismails systeem. Helaas, Ismail kan nu niet verder. Hij heeft bewijs nodig: ons huurcontract.

Een uur later sta ik weer in de wachtrij, mét een kopie van ons huurcontract. Ditmaal ben ik gelukkig redelijk snel aan de beurt. Ismail herkent me nog, al lijkt hij niet echt blij me weer te zien. Hij gaat druk aan de slag met alle papieren waarna ik een abonnement moet kiezen. De prijslijst heeft een Engelse titel, verder is alle informatie in het Arabisch. Gelukkig had ik op mijn telefoon al een abonnement uitgezocht en kan ik aanwijzen wat ik wil. Ismail rammelt op zijn toetsenbord. “It will work in two hours.”

Mooi. Voordat ik vertrek, heb ik nog een laatste vraag. Ik toon hem mijn meegebrachte modem: is deze juist? Ismail kijkt me meewarig aan en wijst naar de rechterbalie: ‘My colleague is from the modems.’

Advertenties

6 gedachtes over “Let’s Get Internet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s