Veelgestelde Vragen – deel 1!

Vanaf het moment dat we wisten dat we naar Cairo zouden gaan, kreeg ik allerlei vragen over hoe het leven hier zou zijn en ook nu wordt er nog vaak gevraagd hoe het is om als vrouw in een land als Egypte te wonen. Daarom vanaf deze blog een drieluik met de Meest Veelgestelde Vragen waarbij we terugtellen van 3 naar 1.

Vandaag de op-2-na-het-meest-gestelde vraag: Moet je daar gesluierd? Er blijken op deze vraag tal van variaties te zijn: moet je een hoofddoek op, kan je gewoon over straat, kan je in korte broek over straat, nu ga je zeker je haar donker verven, etc. Noem het, of het is me gevraagd. Dus dat verdient een antwoord.

Saillant detail hierbij: deze vraag (en dan met name de variant met sluier/hoofddoek) is significant vaker gesteld door mannen dan door vrouwen…

Goed, laten we de spanning gelijk breken. Nee, ik hoef niet gesluierd/een hoofddoek op als ik over straat ga.

Maar ik val hier op straat wel een stuk meer op dan in Nederland. Er gaat geen dag voorbij of ik word nagefloten, nagesist (je weet wel: ‘psst, psst, psst’) of nageklakt. OK, fluiten, daar kan ik mee leven. Maar dat sissen (en dat klakken)… Wie ooit bedacht heeft dat dit normaal is om richting vrouwen te doen… Alle Westerse vrouwen hier zijn het erover eens: we zijn geen katten, dus STOP met sissen! Gek genoeg maakt het totale gebrek aan succes ermee blijkbaar niets uit voor de Egyptische man op de straat…

Op straat word ik ook vaak nageroepen. En dat gebeurt net even anders dan in Nederland: hier wordt gesmeten met eten. Elkaar begroeten wordt bijvoorbeeld gedaan met bonen of bloemen. En vrouwen naroepen blijkbaar dus ook. Zo ben ik al eens uitgemaakt voor… banaan. Wie bedenkt het?! Maar het schijnt een groot compliment te zijn. Tja, dat neem ik dan maar aan.

Het is dus duidelijk: ik val op. Als Westerse vrouw heb ik een andere haarkleur, een andere huidskleur en daarbij ben ik ook nog gemiddeld genomen minimaal een kop groter dan de Egyptische vrouw. Qua kleding pas ik me daarom meestal niet al te veel aan, opvallen doe ik toch al wel. Ik draag dus gewoon de spijkerbroeken en aansluitende shirts met korte en lange mouwen die ik ook in Nederland droeg. Zeker in de zomer en hier op Zamalek is het dragen van een korte mouw geen enkel probleem. Wat ik niet draag hier, zijn korte broeken, rokken of jurken. Het fluiten, sissen, klakken en roepen neemt namelijk exponentieel toe bij het tonen van (meer) been. Je ziet hier wel eens vrouwen in korte broeken, dus het kan wel, maar ik begin er niet aan. Het trekt al meer aandacht als ik mijn haar los draag. En gek genoeg ook als ik een lichte spijkerbroek aan heb in plaats van een donkere. Dus als k beide doe…! Maar daar heb ik iets op bedacht: op die dagen draag ik altijd mijn neon-kleurige Nikes. Dan moet de aandacht verdeeld worden over mijn haar, mijn broek én mijn schoenen.

Als ik ergens samen met Piebe loop, verandert de houding van de mannen op straat. In de helft van de gevallen richten ze hun attentie namelijk niet op mij, maar op hem. “You’re a lucky man”, wordt vaak geroepen. Natuurlijk altijd goed dat hij dat ook eens van anderen hoort, maar het blijft toch op z’n minst wat ongemakkelijk dat over jouw hoofd heen naar je man iets geroepen wordt dat impliciet over jou gaat… Eh, Hallo, ik loop hier en ik hoor wat je zegt!

Zo waren we een paar weken terug een paar dagen in Aswan, een stad in het zuiden van Egypte waar het percentage boerka’s en niqaabs flink hoger is dan in Cairo. We liepen over de souq (markt) en waren de enige buitenlandse toeristen. We vielen dus goed op. Piebe kreeg dan ook aan de lopende band de “You’re a lucky man” te horen van alle verkopers. De eerste paar keer zeg je dan nog beleefd ‘thanks’, maar uiteindelijk word je er simpel van. We hadden ons tempo daarom al wat versneld en reageerden nergens op.

Aan het einde van de souq probeerde een verkoper nog even mijn aandacht te trekken voordat we van de souq zouden gaan. Hij had een vraag. Ik zag de bui al hangen, dus ik liep al half aan hem voorbij. Het ontmoedigde hem niet om blijmoedig zijn toch nog verrassende vraag te stellen: “Where did you find this handsome man?”

Advertenties

Een gedachte over “Veelgestelde Vragen – deel 1!

  1. Tja ik floot effe…tussen mijn tanden. Gelukkig kon je het niet horen. Vind het knap van jullie en van jou dat je zo fraai over handel en wandel kunt vertellen. Wees voorzichtig, geniet er ook van, en Piebe mag zich echt wel een gelukkig man voelen.Hartelijke groet.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s