Als je naar huis ging, bel dan even

Gelukkig nieuwjaar! Of, zoals we hier in goed Egyptisch-Arabisch zeggen: Kul senna we intu tajibeen!

Wat zoiets betekent als ‘het hele/elk jaar veel goeds/gezondheid voor jullie’. Ik zeg expres ‘zoiets’, omdat dit een van de vele Arabische uitdrukkingen is die je eigenijk niet goed kunt vertalen in een andere taal. Daarbij veranderen de laatste twee woorden van de zin ook nog naar gelang je tegen een man (inta tajib), een vrouw (inti tajiba) of een groep (intu tajibeen) spreekt. Maar als je deze wens eenmaal uit je hoofd kent en weet dat je ‘m bijna altijd in kunt zetten – lees: nieuwjaar, feestdagen én verjaardagen – zit je altijd goed.

Egyptisch-Arabisch leren, is zowel ontzettend uitdagend als ook mega frustrerend. Hoe meer je weet, hoe meer je weet dat je nog maar zo weinig weet (zei Socrates niet zoiets?). Er zijn woorden en uitdrukkingen die in zichzelf talloze betekenissen kunnen hebben en waarbij het van de context afhangt wat de letterlijke betekenis is. Dat is soms handig en soms juist niet. Handig bijvoorbeeld is het woord mumkin, dat je onder andere gebruikt om uit te drukken: ‘graag’, ‘ik wil graag’, ‘het is mogelijk’, ‘is het mogelijk?’, ‘kan dit’ en ‘misschien’. Wat voor situatie je ook in bevindt, mumkin is de uitkomst. I’m loving it! 

Ook leuk is om ineens te begrijpen waarom Egyptenaren in het Engels soms kromme zinnen maken. In het Arabisch zeg je letterlijk ‘wacht mij’, geen ‘op’ te bekennen. Dus dat doen Egyptenaren in het Engels ook: ‘wait me’. Weer een mysterie opgelost.

Waar ik minder van houd, zijn de ongelooflijk veel verschillende woorden en uitdrukkingen die je in specifieke situaties dient te gebruiken, maar let wel: dus precies niet in die situaties waarin jij ze gebruikt. Want dat zijn dan net even uitzonderingen.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de wonderlijke Arabische grammatica. Als je wilt zeggen dat iets van jou is, dan plak je ‘mijn’ gewoon aan het woord vast. Voorbeeldje: boek – kiteb, mijn boek – kitebi. OK, hier kan ik nog mee leven, maar ook bij voorzetsels moet je dit dus doen… Krijg je de gekste woorden van, geloof mij. Onuitsprekelijk worden de werkwoorden die je negatief wilt vervoegen. Gaan we het hier verder dus ook niet over hebben.

De taalpuristen onder ons hebben bij het lezen van de blogtitel gefronst. Terecht. Maar waar wij zeggen: ‘als je naar huis gaat, bel dan even’ is dat in het Arabische he-le-maal fout. Het is namelijk uiteraard véél logischer om te zeggen: ‘als je naar huis ging, bel dan even’.

Maar het meest gekke tot nu toe is de volgende situatie: iemand heeft gisteren een boek op tafel gelegd en dat boek ligt er nog steeds. Dan zeg je dus niet: ‘hij heeft dat boek gisteren neergelegd.’, maar: ‘hij is dat boek gisteren op tafel aan het leggen’. Volgens mijn taaldocente is het volslagen logisch om hier tegenwoordige tijd te gebruiken, want: het boek ligt daar toch nog?

Geen speld tussen te krijgen…

 

Advertenties

2 gedachtes over “Als je naar huis ging, bel dan even

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s